ตอน 320
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 252
บทที่252
หมู่ตึกกูเยว่
เยี่ยเม่ยนั่งเท้าคางอยู่ในห้อง หลับตาพักผ่อน
จงรั่วปิงดูร้อนรนเสียยิ่งกว่าเยี่ยเม่ย “เจ้าอย่าได้นั่งครุ่นคิดอยู่ที่นี่อีกเลย รีบหาแผนการออกมาเถอะ หากผ่านคืนนี้ไปจะไม่ทันการณ์แล้วนะ!”
“ใครบอกว่าข้ากำลังคิดอยู่” เยี่ยเม่ยหันกลับม
ตอน 321
บทที่ 253
บทที่253
ไปเอาเองอย่างนั้นหรือ
กูเยว่อู๋เหินหันกลับไปมองเฉิงฉู่
เฉิงฉู่สีหน้าแตกตื่นขึ้นมาทันที รีบส่ายหน้า “ท่านประมุข ทุกๆ หนึ่งก้านธูปข้าน้อยเปิดหน้าต่างตรวจดูทุกครั้ง แม่นางเยี่ยเม่ยอยู่บนเตียงตลอดเวลา หาได้ออกไปไหน!”
เมื่อเขารายงานจบ เยี่ยเม่ยก็
ตอน 322
บทที่ 254
บทที่254
เยี่ยเม่ยแววตาเย็นชา
ชะงักฝีเท้า หันกลับไปมองกูเยว่อู๋เหิน เห็นหน้าอีกฝ่ายไร้อารมณ์ใดๆ เวลานี้นางคาดเดาความคิดของกูเยว่อู๋เหินไม่ออก
เยี่ยเม่ยถามเสียงเย็นชา “ท่านประมุขกูเยว่รั้งคนไว้เพราะอะไร หรือท่านเปลี่ยนใจ”
คงไม่ถึงขั้นนั้นหรอกกระมัง