ตอน 285
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 217
บทที่217
คนทั้งสองตื่นตระหนก ไม่แสดงความคิดเห็นในทันที
เยี่ยเม่ยหันมองซือหม่าหรุ่ย ถามด้วยเสียงเย็นชา “สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง”
ซือหม่าหรุ่ยคือหมอเทวดา น่าจะรู้ดี
หลังจากซือหม่าหรุ่ยฟังคำถามของเยี่ยเม่ย กลับมีสีหน้าประหม่า “ข้าเข้าใกล้เขาไม่ได้เลยสักนิ
ตอน 286
บทที่ 218
บทที่218
เหล่าผู้คนที่วิพากษ์วิจารณ์ต่างลนลาน
เห็นได้ชัดว่าฝ่าบาทเกิดโทสะแล้ว ทั้งไม่รู้ว่าจะเรียกจงซานไปตัดหัวหรือเปล่า ว่าไปแล้วทุกครั้งที่เกิดภัยพิบัติ ใต้เท้าจงซานมักเป็นคนแรกที่พุ่งออกไปขอความช่วยเหลือเพื่อชาวบ้าน
ทุกครั้งยามเมืองหลวงเกิดเรื่องไม่เป็นธรรมขึ้น
ตอน 287
บทที่ 219
บทที่219
เมื่อสิ้นเสียงเขา เยี่ยเม่ยมุมปากกระตุก
ปรายตามองชายหนุ่ม ถามด้วยเสียงเย็นชา “ศัตรูหัวใจหรือ ศัตรูหัวใจอยู่ที่ไหนกัน เป่ยเฉินเสียเยี่ยน ท่านอย่าได้เห็นบุรุษแล้วก็พานเหมาเป็นศัตรูหัวใจไปจนหมดได้หรือไม่”
นางอยากจะบ้าตายแล้ว
เพราะเรื่องของเป่ยเฉิน