บทที่283

แต่ไหนแต่ไรมาเยี่ยเม่ยไม่เคยใส่ใจสิ่งเหล่านี้เลย

เยี่ยเม่ยเอ่ยออกมาเช่นนี้ เป่ยเฉินเสียเยี่ยนก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมนางถึงทำให้เขาโมโหแทบตาย แต่กลับไม่รู้สึกผิดกับการกระทำหรือพูดคำเลยสักน้อย

แต่ว่า…

แต่เยี่ยเม่ยก็ตอบโต้ได้อย่างรวดเร็ว “อืม

บทที่284

เยี่ยเม่ยจ้องมองบุรุษเบื้องหน้า เอ่ยอย่างจริงจังว่า “ขอบคุณท่านมาก!”

เมื่อเอ่ยจบ

สายตาของเขากลับเปลี่ยนไปฉายแววแปลกใจออกมาอย่างชัดเจน เป่ยเฉินเสียเยี่ยนยื่นมือออกมารั้งนางเข้าสู่อ้อมกอด เยี่ยเม่ยเงยหน้ามองเขาอย่างตะลึงงัน ชายหนุ่มพลันก้มหน้าลงมา ปิดปากนางอย่างรุนแ

บทที่285

อวี้เหว่ยได้ยินว่าผ้าห่มและของอื่นๆ ในห้องเตี้ยนเซี่ยถูกเปลี่ยนจนหมดสิ้น ซ้ำยังมีรอยเลือดอีกด้วย เขาจำไม่ได้ว่าพวกเตี้ยนเซี่ยบาดเจ็บ ดังนั้นจึงไม่เข้าใจสถานการณ์

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ มีข่าวอะไรก็สมควรรีบเข้าไปรายงาน

หลังจากเข้ามา เขารีบเอ่ยว่า “เตี้ยนเซี่ย แม่นางเยี