บทที่266

เฮ่อเหลียนเฮ่าเยว่เอ่ยต่อไป “ข้าน้อยไม่กล้าบอกว่าแม่ทัพจิวมั่วไม่จงรักภักดี แต่ในเมื่อเขาเป็นเช่นนี้ก็นับว่าแปลกประหลาด ท่านข่านสมควรป้องกันไว้!”

ราชาต้ามั่วฟังจบแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้า “ในเมื่อขุนนางรักกล่าวเช่นนั้น เช่นนั้นก็ไม่บอกจิวมั่วเหอชั่วคราว เจ้าทำหน้

บทที่267

เยี่ยเม่ยสีหน้าเรียบเฉย ท่าทางแสดงออกว่านางไม่อยากเสียเวลาติดตามเขาอีกต่อไป ไม่ว่ามีเรื่องอะไรก็รีบจัดการให้เสร็จเถิด

เป่ยเฉินอี้ไม่พูดจา เลิกม่านออก ลงจากรถม้าไป

อากัปกิริยาเขาสูงส่งเกินเปรียบ ท่วงท่ายามลงจากรถม้าเผยความเป็นราชันย์ออกมา

เยี่ยเม่ยจ้องแ

บทที่268

ต้องไม่เป็นอย่างที่ปากเขาพูดแน่

เป็นเพียงสตรีที่รักธรรมดาๆ เช่นนี้ ต้องมีเรื่องราวภายในอีกมากมายอย่างแน่นอน ก่อนที่จะรู้เรื่องชัดเจน นางไม่มีทางเผยพิรุธออกไปอย่างเด็ดขาด

เมื่อพูดกันถึงขั้นนี้ เยี่ยเม่ยถามออกมา เป่ยเฉินอี้ก็คลี่ยิ้ม “ไม่เลว!”

เยี่ยเม