บทที่243

เวลานี้เยี่ยเม่ยปรายตามองเขา ไม่ส่งเสียงออกมา

กลับเป็นซือหม่าหรุ่ยที่อยู่ด้านข้างถามออกมาด้วยความไม่เข้าใจอยู่บ้าง “ไฉนเมื่อครู่ เป่ยเฉินอี้ถึงบอกว่าเขามาเพื่อช่วยเหลือเขาเองด้วยเล่า”

เยี่ยเม่ยมองนาง ตอบกลับด้วยเสียงนิ่ง “ง่ายมาก เพราะหากข้าไม่มีวิธีแก้ไขปัญหานี้อย่

บทที่244

ครั้นเป่ยเฉินเสียเยี่ยนเอ่ยออกมา

เยี่ยเม่ย ซือหม่าหรุ่ย รวมถึงซินเยว่เยี่ยนและจงรั่วปิงก็หันหน้ามองเขาเป็นตาเดียว

ความหมายในคำพูดของเขาคล้ายกับว่าความรับผิดชอบของเขาก็คือเรื่องที่ตัวเองทำไว้ก็ต้องรับผิดชอบ

แต่คนที่รู้ความจริงทั้งหลาย โดยเฉพาะเยี่ยเม่ยย่อม

บทที่245

เมื่อมาถึงหน้าประตูทางเข้าหมู่ตึก

ซินเยว่เยี่ยนหันกลับไปมองเยี่ยเม่ยและจงรั่วปิง “พวกเจ้าไปพักผ่อนก่อน ข้าจะไปทักทายอู๋เหินเสียหน่อย ตอนที่เจ้าขอยา เขาจะได้ไม่สร้างความลำบากให้เจ้า”

“อืม”

เยี่ยเม่ยไม่ปฏิเสธข้อเสนอ อาศัยความสัมพันธ์อย่างไรก็ดีกว่าบุกเข้าไป