บทที่231

“อะไรนะ”

เยี่ยเม่ยลุกขึ้นอย่างไม่เชื่อ มองหลินซูเหย่าด้วยความสงสัย

หลินซูเหย่าก็มิได้โง่ นางรู้ดีว่าจากการแสดงออกต่างๆ นานา ของตนก่อนหน้านี้ เยี่ยเม่ยย่อมไม่เชื่อนางแน่ ดังนั้นจึงรีบอธิบาย “ข้ารู้ว่าเจ้าไม่เชื่อข้า แต่เจ้าไปดูก่อนเถอะ หลอกเจ้าหรือไม่ มองปราดเดียวก็ร

บทที่232

เพลิงโทสะของเยี่ยเม่ยลุกโหมกระหน่ำ

ซินเยว่เยี่ยนที่มองอยู่ยังตกใจ “คิดไม่ถึงว่าเขาจะมีผลต่อเจ้าขนาดนี้”

เยี่ยเม่ยหันกลับไปมองอีกฝ่าย เล่าเสียงนิ่ง “เจ้าจะรู้อะไร ตอนที่เขาหนีเอาชีวิตรอดก็มุ่งตรงมาที่เรือนของข้า จู่ๆ ก็เปลี่ยนทิศทางไป นี่ยังบอกอะไรได้อีกเล่า”

บทที่233

เยี่ยเม่ยเข้ามาด้วยท่าทางเกรี้ยวกราดดุดัน คนทั้งหมดต่างมองอย่างหวาดๆ

แต่ที่น่าแปลกก็คือ ดึกดื่นขนาดนี้แล้วเป่ยเฉินอี้ยังไม่เข้านอน เขานั่งอยู่หน้าโต๊ะที่มีกระดานหมากวางอยู่ ทั้งในมือเขายังถือหมากสีดำไว้ตัวหนึ่ง เป่ยเฉินอี้หันข้างมองเยี่ยเม่ยที่หน้าประตู