ตอน 210
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่210
ช่างเถอะ ในสายตาเป่ยเฉินเสียเยี่ยน ตัวเขาก็คือกฎหมาย
ในขณะที่เยี่ยเม่ยกลัดกลุ้ม เขาก็ขบลงที่เรียวคอนางอีกหลายครั้ง
เยี่ยเม่ยเงยหน้ามองเพดานอย่างหมดปัญญา ไม่ต้องคิดแล้ว คอของนางคงเต็มไปด้วยรอยจูบที่เกิดจากความจงใจของเขา อีกอย่างหากว่าวันนี้ไม่ปล่อยให้เขาทำรอยจูบจนพอใ
ตอน 211
บทที่211
เห็นท่าทางราวอันธพาลไร้เหตุผลของเป่ยเฉินเสียเยี่ยน รวมถึงการไม่ใส่ใจในคำพูดที่น่าจะเป็นของฮองเฮา
เยี่ยเม่ยค่อยวางใจ ติดตามเขาไปดูว่า ฮองเฮาคิดทำอะไรกันแน่
……
หุบเขาร้างนอกอาณาเขตต้ามั่ว
บุรุษหน้าตาหล่อเหลาคมคายสองคนเดินออกมาจากเขาร้าง หนึ่งในน
ตอน 212
บทที่212
สายตาเซียวเซ่อหยาง เวลานี้ชะงักงัน
ในสถานการณ์ปกติ การส่งข่าวระหว่างพวกเขาไม่จำเป็นต้องใช้สัญลักษณ์สีแดง ดูท่าเรื่องนี้คงสำคัญกว่าเรื่องทั่วไปจริงๆ
โอวหยางเทายื่นมือออก นกส่งสารร่อนลงที่มือเขา
โอวหยางเทารีบดึงจดหมายออกมาทันที ทั้งหมดมีสามฉบับ