บทที่202

ในขณะที่ฝ่ามือของเป่ยเฉินเสียเยี่ยนกำลังจะกระทบใบหน้าเป่ยเฉินอี้

เป่ยเฉินอี้พลันเอ่ยปากว่า “เจ้าไม่อยากรู้ความจริงก่อนฆ่าข้าหรือไง หากนางเป็นคนที่ข้าส่งมาจริงแล้วล่ะก็ ข้าก็มีบุญคุณกับนาง เจ้าสังหารข้า ไม่กลัวนางแค้นเจ้าหรือ”

เมื่อเขาเอ่ยเช่นนี้

ฝ่ามือเป่

บทที่203

ในขณะที่ชิงเกอตอบ ก็ประเมินเยี่ยเม่ยไปด้วย

พูดตามตรง ความตกตะลึงในใจของเขาไม่ด้อยไปกว่าอี้อ๋องเลย สตรีนางนี้…หน้าตาเหมือนจงเจิ้งซีเกินไปแล้ว หากมิใช่มั่นใจว่าอีกฝ่ายตายไปแล้ว เขาก็สงสัยว่า นางคือจงเจิ้งซีใช่หรือไม่

“เหตุผลคือ” เยี่ยเม่ยถามด้วยเสียงเย็นชา

บทที่204

ในชั่วขณะนี้รอบด้านเงียบสงบลงหลายส่วน

บรรยากาศในห้องเปลี่ยนเป็นความดุเดือดปะทุขึ้นมา

เยี่ยเม่ยนั่งอยู่ที่เดิม รับรู้ได้ถึงลมเย็นยะเยือกพัดเข้ามา มองประกายเย็นชาในสายตาเป่ยเฉินอี้ แต่นอกจากความเย็นชาแล้ว ยังมีความรู้สีกที่เยี่ยเม่ยไม่อาจอ่านออก ทำให้หญิงสาวระแวงอยู่บ