บทที่199

เป่ยเฉินอี้เพิ่งจะมาถึง

บุรุษสวมอาภรณ์สีแดงก็ก้าวมายืนด้านข้างเขาอย่างรวดเร็ว

เป่ยเฉินอี้มองคนที่เดินเข้ามา นั่นคือเป่ยเฉินเสียเยี่ยน น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงด้วยความสนใจดังขึ้น “ทำไมกัน จะคอยเฝ้าข้าตลอดเวลา กลัวว่าข้าจะแตะต้องคนในดวงใจเจ้าหรือไง”

คำพูดเขาเจือค

บทที่200

เมื่อเอ่ยมาถึงตรงนี้

ทั้งสองก็ไม่เอ่ยปากอีก

ความจริง เป่ยเฉินอี้ก็เอ่ยการคาดเดาในใจของเป่ยเฉินเสียเยี่ยนออกมาแล้ว เพียงเขาเชื่อมั่นในความสามารถของเยี่ยเม่ย ดังนั้นไม่ถามอีก

บทสนทนาก็จบลงเช่นนี้

ด้านล่างทหารทั้งสองฝ่ายเปิดศึกแล้ว

หลูเ

บทที่201

ได้ฟังเสียงสั่นของเป่ยเฉินอี้ เป่ยเฉินเสียเยี่ยนมุ่นคิ้วเล็กน้อย สายตากวาดมองพิจารณาเป่ยเฉินอี้ จากนั้นก็มองเยี่ยเม่ย น้ำเสียงน่าฟังค่อยๆ ถามว่า “ทำไมกัน เสด็จอามีอะไรสงสัยอย่างนั้นหรือ”

นิสัยของเป่ยเฉินอี้เป็นอย่างไร เป่ยเฉินเสียเยี่ยนเข้าใจดียิ่ง

ยามมองเยี่ยเม่ย เ