บทที่194

ชิงเกอเอ่ยจบ มุมปากของตนยังกระตุกไปเล็กน้อย

อย่างไรเสียชื่อเสียงของเตี้ยนเซี่ยที่มีภายนอก โดยเฉพาะหลังจากราชวงศ์จงเจิ้งจบสิ้นก็ยิ่งโด่งดัง ด้วยเหตุนี้หลายปีที่ผ่านมาต่อให้ท่านอ๋องไม่ออกจากจวน คนทั้งหลายก็ยังเคารพท่านอ๋องมาก

ไม่มีเหตุผลอื่น นอกจากกลัวล่วงเกินท่านอ๋อง

บทที่195

“อ้อ” เป่ยเฉินอี้กวาดสายตามองเขา

น้ำเสียงทุ้มต่ำน่าฟังค่อยๆ เอ่ยว่า “เหตุใดถึงเอ่ยเช่นนี้”

“นาง…พิเศษมาก” เซียวชินใคร่ครวญดีแล้ว ถึงตอบออกมาเช่นนี้ ไม่ช้าเขารีบกล่าวต่อ “ข้าเคยมีวาสนาพบนางสองครั้ง สตรีนางนี้ไม่ว่าความสามารถ หรือความคิดพิสดาร ล้วนทำให้คนแตกตื่นได้ ไม

บทที่196

ผู้เฒ่าเสี่ยวเถียนไช่ยังไม่เอ่ยออกมาตรงๆ

เยี่ยเม่ยปรายตามองเขาทีหนึ่ง ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “แต่ว่าอะไร”

ผู้เฒ่าเสี่ยวเถียนไช่อธิบาย “แต่ว่าเขาคิดชิงอำนาจ ก็ไม่ง่ายปานนั้น จั่วอี้อ๋องแห่งต้ามั่วพ่ายศึกให้กับเจ้า อำนาจทางทหารในมือเขาถูกตระกูลจิวมั่วแย่งชิงไป ถึงแม้หล