บทที่175

“เอ๋”

เซียวเยว่ชิงฟังจบ สีหน้าตะลึงมองเยี่ยเม่ย เอ่ยละล้าละลังว่า “นี่…นี่จะใช้การได้หรือ”

เยี่ยเม่ยปรายตามอง ถามว่า “ตอนนี้ถามว่าความคิดของข้าใช้ได้หรือไม่ กลายเป็นธรรมเนียมของพวกเจ้าแล้วหรือ”

แผนการศึกครั้งก่อน หลูเซียงฮั่วก็มีปฏิกิริยาเช่นนี้

บทที่176

หลูเซียงฮั่วก็ตัวสั่นมองเป่ยเฉินเสียเยี่ยน

ถึงบอกว่าในระยะนี้ ยามที่อยู่ข้างกายเยี่ยเม่ย องค์ชายสี่เปลี่ยนไป มีอารมณ์ดีขึ้นมาก แต่ว่าในใจของตนก็ยังไม่อาจควบคุมอาการตัวสั่นอย่างห้ามไม่ได้เมื่อได้พบองค์ชายสี่

ได้ฟังคำวิจารณ์อี้อ๋องขององค์ชายสี่ เขาก็ทำได้แค่…แค่กๆๆ…

บทที่177

อวี้เหว่ยเอ่ยออกมาเช่นนี้ เป่ยเฉินเสียเยี่ยนรั้งสายตามามองเขา

ดวงตาชั่วร้ายคู่นั้นมีความสงสัย สีหน้าดูแล้วอ่อนโยนมาก ทว่ากลับทำให้อวี้เหว่ยรู้สึกชาวาบไปทั้งหนังศีรษะ

เป่ยเฉินเสียเยี่ยนถามว่า “ความหมายของเจ้าคือ ปล่อยให้เขามีชีวิตกลับมา ปรากฏกายอยู่ข้างแม่นางเยี่ยเม่