บทที่ 117

ตอนที่ 117 ไม่ยินยอมไปพบฮ่องเต้ที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความโง่งม

“เป่ยเฉินอี้?” ฮ่องเต้ทอดพระเนตรเซี่ยโหวเฉินอย่างไม่เชื่อสายตา

พระขนงขมวดแน่นเป็นรอยย่น ทอดพระเนตรสีหน้าของ เซี่ยโหวเฉินอยู่ครู่หนึ่ง เห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีทีท่าล้อเล่นเลยสักน้อย

ผ่านไปสักพัก

บทที่ 118

บทที่118

บทที่ 118

ตอนที่ 118 ข้ายินดีรับผิดชอบ

รอยยิ้มบนใบหน้าเซี่ยโหวเฉินพลันแข็งทื่อไป

สีพระพักตร์ของฮ่องเต้ก็ชะงักนิ่งไปแล้ว

พวกเขาทั้งสองคนคล้ายกับลืมนิสัยของเป่ยเฉินอี้ว่าเป็นอย่างไร

ผู้ที่เป็นปราชญ์อันดับหนึ่งในใต้หล้า ก็มีนิสัยเข้าคู่กับความสามารถขอ