บทที่13

“….” เหล่าทหารในที่แห่งนี้ต่างพากันสูดลมหายใจลึก รู้สึกถึงจากก้นบึ้งของหัวใจว่า ความกล้าหาญของสตรีเบื้องหน้านี้มากจนน่ากลัว

เป่ยเฉินเสียเยี่ยนมุมปากยกยิ้ม ไม่โกรธเคืองคำพูดของเยี่ยเม่ยสักน้อย ทว่ากลับแย้มยิ้มแช่มช้า น้ำเสียงอ่อนโยน “หากเจ้าจะไปให้ได้ บางทีเยี่ยนอาจทนไม่ไหวเก็บศ

บทที่14

หลังจากฮ่องเต้ตรัสถาม คนทั้งหลายยเร่งใช้ความคิดเฟ้นหาตัวเลือก

เมื่อครู่ฝ่าบาททรงตรัสแล้ว ฐานะของเยี่ยเม่ยก็คือเหอซั่วหนี่ว์อ๋อง ในเมื่อเป็นอ๋องจะหาพระสวามี ก็ต้องหาคนที่ฐานะเหมาะสม

ทุกคนเริ่มคิดถึงบรรดาอ๋องรวมถึงองค์ชายทั้งหลาย

ไม่ช้าก็มีคนเสนอออกมา “ฝ่

ตอนที่ 15 เป่ยเฉินอี้ช่วยเจ้าได้ เยี่ยนก็ช่วยเจ้าได้

เยี่ยเม่ยใจเต้นตึกตัก พลันเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่าง

นางมองเป่ยเฉินเสียเยี่ยน ดึงมือเขาบนบ่านางออกช้าๆ “ดังนั้นเล่า ท่านอยากพูดอะไรกันแน่ จงเจิ้งซีคือใคร ข้าไม่รู้จักด้วยซ้ำ!”

“ไม่รู้จักหรือ” ดวงตาคู่ร้ายของเขาแฝงแววขบขัน เขาปัดปอยผมของน