บทที่ 97

ตอนที่ 97-1 มาหลับนอนกับข้าเถอะ ข้าเต็มใจ

ในขณะที่กำลังครุ่นคิด บุรุษก็เริ่มลงมือดึงเสื้อผ้าของนาง

ในใจเยี่ยเม่ยยามนี้หลงเหลือความรู้สึกเพียงอย่างเดียว นั่นก็คืออยากจะบ้าตาย

นางไม่พูดพร่ำ ยื่นมืออกไปข้างหนึ่ง ผลักเขาออก ปรายตามองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบ

บทที่ 98

บทที่98

เยี่ยเม่ยได้สติกลับมา

สายตาเย็นชาปรากฏเพลิงโทสะ ไม่พูดอะไรอีก วาดมือกว้างตบหน้าเขาอย่างแรง

คล้ายกับว่าเขารู้ล่วงหน้า เบี่ยงกายหลบ ทำให้ฝ่ามือเยี่ยเม่ยตบที่อกเขาแทน

ถึงฝ่ามือนี้ของเยี่ยเม่ยไม่ทำให้เกิดเสียงดัง ทว่าลงมือไม่เบา ถึงขั้นทำให้เป่ยเฉินเ

บทที่ 98

ตอนที่ 98 เจ้าจิ้งจอกจอมล่อลวงเป่ยเฉิน ออกมาให้ข้าสับซะ (1)

ถัดมา จิ่วหุนปรากฎกายอยู่หน้าประตู

เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดเรียบร้อย ซ้ำยังเป็นสีและแบบเดิม เขาคงชอบการผสมผสานระหว่างสีขาวกับสีแดง เมื่อเป็นเช่นนี้ก็ดูน่ามองจริงๆ

ส่วนสีหน้าของเขากลับไม่น่ามอ