บทที่ 97

บทที่97

ในห้องทุกอย่างเรียบร้อย ไม่เหมือนถูกคนขยับเขยื้อนมาก่อน ทั้งไม่มีกลิ่นยาสลบ ดังนั้นต้องไม่ใช่ถูกลักพาตัว เช่นนั้นนางไปที่ไหนได้

จิ่วหุนยิ่งร้อนใจ เวลานี้รู้สึกเสียใจที่ตนออกไปข้างนอกเมื่อครู่

…

ความจริงเยี่ยเม่ยเตรียมตัวนอนแล้ว

แต่เมื่

บทที่ 97

ตอนที่ 97-2 มาหลับนอนกับข้าเถอะ ข้าเต็มใจ

ซินเยว่เยี่ยนกับจงรั่วปิงก็ไม่กล่าวอะไร ถึงพวกนางเห็นซือหม่าหรุ่ยเป็นสหาย แต่พวกนางก็เข้าใจอ ย่างชัดเจนว่า ซือหม่าหรุ่ยและโอวหยางเทาสองคนนี้เกี่ยวพันกับเรื่องของราชวงศ์จงเจิ้ง พวกนางไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย

หลังจากโอวหยางเทาและซ

บทที่ 97

ตอนที่ 97-1 มาหลับนอนกับข้าเถอะ ข้าเต็มใจ

ในขณะที่กำลังครุ่นคิด บุรุษก็เริ่มลงมือดึงเสื้อผ้าของนาง

ในใจเยี่ยเม่ยยามนี้หลงเหลือความรู้สึกเพียงอย่างเดียว นั่นก็คืออยากจะบ้าตาย

นางไม่พูดพร่ำ ยื่นมืออกไปข้างหนึ่ง ผลักเขาออก ปรายตามองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบ