ตอน 114
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 94
บทที่94
ยามนี้อวี้เหว่ยไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี เขาเหยียดปาก เอ่ยไปในทางเลวร้ายขึ้นอีกว่า “เตี้ยนเซี่ย ไฉนท่านไม่คิดบ้างว่า ตรงเข้าไปตบแม่นางผู้นั้นเลย ทำเช่นนี้ถึงดึงดูดความสนใจนางได้ ไม่แน่ว่านางยังจะบอกว่า ชั่วชีวิตนี้ไม่เคยมีใครกล้าตบข้ามาก่อน ท่านก็ทำให้นางรู้สึกถึงความพิเศษได้สำเร็จ”
ตอน 115
บทที่ 94
ตอนที่ 94 ให้เยี่ยนยอมปล่อยไป ไม่มีทาง
“เตี้ยนเซี่ย…”
ชั่วขณะนี้อวี้เหว่ยไม่รู้ว่าตัวเองสมควรเอ่ยอะไร เขาคิดว่าตัวเองเข้าใจความรู้สึกของคนมากกว่าเตี้ยนเซี่ยที่ยามปกติไม่สนใจแม้แต่ญาติพี่น้อง แต่ความสัมพันธ์ประเภทนี้ เขาก็ไม่รู้จะกู้คืนกลับมาในทันทีอย่างไร
ตอน 116
บทที่ 95
บทที่95
“อ้อ?” เป่ยเฉินเสียเยี่ยนเลิกคิ้ว ดวงตาสีเขียวเผยไอสังหารกระแสหนึ่ง
อวี้เหว่ยเหลือบตามองใบหน้าด้านข้างของเขา เอ่ยปากอย่างระวังว่า “ข่าวสารจากหน่วยข่าวกรองบอกว่าวันนั้นซือถูเฟิงคิดทำร้ายแม่นางเยี่ยเม่ย บุรุษหนุ่มผู้นั้นชิงกระบี่ซือถูเฟิง ใช้กระบี่จี้คอเขา บีบให้พวกเขาถ