บทที่ 93

บทที่93

สิ้นเสียงเขา

สีหน้าซินเยว่เยี่ยนพลันแข็งทื่อไป หัวเราะฮี่ๆ เสียงแห้ง “ถูกเจ้าจับได้แล้ว เจ้าก็รู้ถึงแม้ข้ากับเซียวเซ่อหยางจะไม่มีความรู้สึกอันใดต่อกัน แต่อย่างไรก็มีสัญญาหมั้นหมาย ดังนั้นข้าต้องตามหาเขา ถึงมีโอกาสยกเลิกสัญญา เพราะฉะนั้นเจ้าต้องปล่อยข้าไปนะ?”

บทที่ 93

ตอนที่ 93 ความรักหรือกับดัก

บรรยากาศเย้ายวนคน ในอากาศก่อเกิดกระแสไฟแปลกประหลาดกระแสหนึ่ง

มือของเยี่ยเม่ยแนบหน้าอกเขาอยู่หลายวินาที นางพลันหัวเราะออกมา เยี่ยเม่ยใช้สายตาเย็นชาอย่างที่คุ้นเคย ชั่วอึดใจที่หัวเราะออกมา กลับมีความงดงามราวดอกเกล็ดหิมะเบ่งบาน เยือกเย็

บทที่ 94

บทที่94

ยามนี้อวี้เหว่ยไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี เขาเหยียดปาก เอ่ยไปในทางเลวร้ายขึ้นอีกว่า “เตี้ยนเซี่ย ไฉนท่านไม่คิดบ้างว่า ตรงเข้าไปตบแม่นางผู้นั้นเลย ทำเช่นนี้ถึงดึงดูดความสนใจนางได้ ไม่แน่ว่านางยังจะบอกว่า ชั่วชีวิตนี้ไม่เคยมีใครกล้าตบข้ามาก่อน ท่านก็ทำให้นางรู้สึกถึงความพิเศษได้สำเร็จ”