ตอน 102
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 88
ตอนที่ 88 ข้าเป็นหนุ่มน้อยหน้ามนเช่นนี้ ยังต้องแสดงอะไรอีกเล่า
เวลานี้ เป่ยเฉินเสียเยี่ยนเงียบไป สองมือไพล่หลังนิ่งอยู่สักพัก จากนั้นค่อยยื่นมืออกมาอย่างสง่างาม ลูบคางตน “แก้ไข…”
……
บนรถม้า
“ท่านอ๋อง พวกเราจากมาเช่นนี้แล้ว ภายหน้าองค์ชายให
ตอน 103
บทที่ 89
บทที่89
“อยู่นอกเมือง” นายทหารผู้นั้นรีบตอบ
เยี่ยเม่ยพยักหน้า “ข้าจะออกไปดูกับพวกเจ้า”
“ส่วนทางองค์ชายสี่นั้น…” นายทหารถามขึ้นด้วยความสงสัย
เยี่ยเม่ยมองด้วยแววตาแปลกใจ เอ่ยถามเสียงเย็นชา “เจ้าอยากไปรายงานนักหรือ”
นายทหารตัวสั่น เอ่ยตามตรงออกมา
ตอน 104
บทที่ 89
ตอนที่ 89 เด็กหญิงอย่างเจ้า ไฉนถึงได้ป่าเถื่อนนัก
เขาเอ่ยถึงตรงนี้ สีหน้าเกิดความหวาดกลัวเป็นอย่างมาก ทว่าจากสายตาเขา เยี่ยเม่ยสัมผัสถึงความหวาดกลัวไม่ได้สักน้อย
เห็นได้ชัดว่า เขามิได้กลัวจริงๆ
ก็ถูก ยอดฝีมือเช่นนี้ ถึงกระทั่งรู้ถึงชีวิตก่อนของคน จะห