ตอนที่ 585 ของขวัญที่ทำเองกับมือ

เสียงจากห้องน้ำยังคงดังเข้าสู่หูของเวินเที๋ยนเที๋ยนอย่างต่อเนื่อง

“เธอไม่เห็นเมื่อกี้ที่เธอเดินไปเดินมาในงาน แล้วขยิบตาให้พวกคนเหล่านั้น ไม่มีความละอายใจเลยแม้แต่นิดเดียว!”

เธอฟังอยู่ด้วยสีหน้าที่งงๆ

เธอไปส่งสายตาแบบนั้นให้กับคนอื่นตอนอยู่ในงานตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

แล

ตอนที่ 586 หน้าผากไม่นับ

กล่องผ้าสักหลาดสีดำที่สวยงาม มีต้นไม้เขียวชอุ่มต้นเล็กที่ละเอียดอ่อนและงดงามวางอยู่

ลำต้นทำมาจากทองสัมฤทธิ์ ใบไม้ทุกใบล้วนเป็นหยกแข็งสีเขียวเข้ม ที่เปล่งแสงประกายออกมาอย่างงดงามเมื่ออยู่ภายใต้แสงไฟ สวยเกินคำบรรยาย

ต้นไม้ทั้งต้นนั้นไม่ได้มีขนาดใหญ่เท่ากับฝ่ามือ ตอนที่หยิบออกม

ตอนที่ 587 ของขวัญของผมใช่ไหม

เวินเที๋ยนเที๋ยนเม้มปาก ขณะที่อยากจะโต้ตอบนั้น พอเห็นสายตาขู่ของจี้จิ่งเชิน จึงหุบปากลงในทันที ไม่กล้าบ่นออกมา

ไม่คิดว่าจี้จิ่งเชินจะรู้สึกเสียใจ

“เที๋ยนเที๋ยน หากคุณไม่ดื้อแบบนั้นนะ”

เวินเที๋ยนเที๋ยนมองเขาอย่างงงๆ

จี้จิ่งเชินได้อุ้มเธอกลับมายังห้องโถงจัดงานเป็นที่เรียบ