บทที่ 48

ตอนที่ 48เพื่อนเก่าที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า

จี้ยี่หยันวางมือไว้บนไหล่ของเธอ

"ที่ลืบซานฉันคุ้นเคยมาก ถ้ามีปัญหาอะไรบอกฉันได้นะ ฉันจะมาช่วย"

เวินเที๋ยนเที๋ยนหัวเราะออกมา

"ฉันไม่มีปัญหาอะไรหรอก ที่โรงเรียนตีอยู่แล้ว"

"โอเค แต่ถ้ามีปัญหาอะไรต้องบอกฉันโดยตรงนะ ฉันยังมีงานต้องทำ คงพาคุณกลับบ้านไ

บทที่ 49

ตอนที่ 49 คุณมีความสามารถจริงๆ รู้จักการหนีออกจากบ้าน

พอดีตอนนี้เป็นเวลาเลิกงาน ฝนตกแรงมาก

มีคนรออยู่ที่ป้ายรถเมล์เยอะมาก พวกเขากำลังรอฝนหยุด

รถเก๋งสีดำคันนี้ แม้ว่าจะอยู่ในคืนมืด แต่ก็ไม่สามารถซ่อนความสง่างามของมันได้ มันดึงดูดความสนใจของหลาย ๆ คน

เวินเที๋ยนเที๋ยนเงยหน้ามอง รู้สึกรถคัน

บทที่ 50

ตอนที่ 50 ถามต่อหน้า

เวินเที๋ยนเที๋ยนเปิดโทรศัพท์ใหม่ออกมาดู เห็นว่าในนั้นได้มีการบันทึกเบอร์ของพ่อบ้าน คนขับรถและเบอร์ของที่บ้านไว้แล้ว

"หมายเลขโทรศัพท์ของคุณจี้คืออะไร"

เธอเงยหน้าขึ้นมาแล้วถาม

พ่อบ้านมองเธอสักครู่หนึ่ง เธอกำลังนึกว่าพ่อบ้านไม่ยอมบอก แต่ทันทีนั้น เขาก็หยิบโทรศัพท์ของเธอมา