บทที่ 47

ตอนที่ 47คุณไม่สามารถชนะทุกครั้งได้

กลุ่มคนที่ชวนเวินเที๋ยนเที๋ยนไปดูคอนเสิร์ตเห็นถึงสภาพนี้ ต่างหัวเราะกันหมด

"แท้จริงแล้ว แกเล่นวอลเลย์บอลไม่เป็นนี่หว่า ฉันก็นึกว่าแกเป็นทุกอย่าง"

"ถ้าแกเล่นไม่เป็นจะเล่นทำไม"

"แกยังลุกขึ้นได้ไหม?อย่ามาเสียเวลาคนอื่นสิ ยังเล่นไหม?"

"นี่ พวกคุณกล้าคุยกับเธ

บทที่ 48

ตอนที่ 48เพื่อนเก่าที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า

จี้ยี่หยันวางมือไว้บนไหล่ของเธอ

"ที่ลืบซานฉันคุ้นเคยมาก ถ้ามีปัญหาอะไรบอกฉันได้นะ ฉันจะมาช่วย"

เวินเที๋ยนเที๋ยนหัวเราะออกมา

"ฉันไม่มีปัญหาอะไรหรอก ที่โรงเรียนตีอยู่แล้ว"

"โอเค แต่ถ้ามีปัญหาอะไรต้องบอกฉันโดยตรงนะ ฉันยังมีงานต้องทำ คงพาคุณกลับบ้านไ

บทที่ 49

ตอนที่ 49 คุณมีความสามารถจริงๆ รู้จักการหนีออกจากบ้าน

พอดีตอนนี้เป็นเวลาเลิกงาน ฝนตกแรงมาก

มีคนรออยู่ที่ป้ายรถเมล์เยอะมาก พวกเขากำลังรอฝนหยุด

รถเก๋งสีดำคันนี้ แม้ว่าจะอยู่ในคืนมืด แต่ก็ไม่สามารถซ่อนความสง่างามของมันได้ มันดึงดูดความสนใจของหลาย ๆ คน

เวินเที๋ยนเที๋ยนเงยหน้ามอง รู้สึกรถคัน