บทที่ 19

สายตาของนานาหันไปสนใจที่ชายคนนั้น เขาถอดเสื้อสูทออก เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวหนึ่ง กับกางเกงสูทที่ดูเรียบร้อย เขากำลังก้มมองลูกๆของเขาอยู่

ถึงเเม้ว่าจะไม่เห็นสีหน้าของเขาในตอนนี้ เเต่นานารู้สึกได้ถึงความรักที่เขามีให้เด็กๆ นานาถอนหายใจเบาๆ

“มามี้…มามี้…มองหนูสิ…”ฟ้าที่กำลังเล่นน้ำอ

บทที่ 20

ลมจูงมือของเธอ แล้วปลอบเธอว่า “ไม่ต้องกลัวนะ”

ทิวโน้มตัวลงแล้วดึงลูกสาวเข้ามาไว้ในอ้อมกอด “มา เดี๋ยวแด๊ดดี้อุ้มพาไปครับ”

สองมือสั้น ๆ ของฟ้ารีบเอื้อมไปโอบกอดรอบคอของแด๊ดดี้ไว้ในทันใด เธอยอมให้เขาอุ้มพาไปที่รถเก๋งที่จอดอยู่แต่โดยดี

ภายในรถ พงศ์และเกรซมองเห็นลูกชายของตนอุ้มเด็กผู้หญิง

บทที่ 21 มีอคติต่อนานา

ใบหน้าของเกรซยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้ม แต่ในใจของเธอรู้สึกกระตุกวาบ ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนี้เริ่มเข้ามาพัวพันกับลูกชายของเธอแล้ว ถึงขนาดมาอาศัยอยู่ในบ้านของลูกชาย แต่ว่าทิวและนารายังคงเป็นคู่หมั้นกันอยู่ แบบนี้มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน?

แล้วอีกอย่าง นานาและนารายังเป็นพี่น้องกัน