บทที่ 137 ให้หน้าแล้วน้ะ

นานาออกจากโรงพยาบาลพร้อมกับทิวที่เพิ่งเย็บแผลเสร็จ จู่ๆทิวก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมา ฝ่ามือใหญ่ของทิวจับไปที่ต้นคอของนานา นานาตกใจเลยหลบ นิ้วมือของทิวไปจับผิวที่เรียบเนียนของเธอ แต่ไม่ได้จับถึงสร้อยคอของเธอ เขาทำหน้าไม่พอใจทันที

“ฉันพูดแล้วไม่ใช่หรอว่า วันนี้เธอต้องใ

บทที่ 138 เธอเสียภาพลักษณ์

อาหารมื้อนี้ นานากินอย่างอึดอัด ต่างกับทิวที่นั่งกินอยู่ตรงข้ามอย่างสง่างาม นานาเงยหน้าขึ้นมองเขาหลายรอบ บางทีก็สบตาที่เป็นประกายเเวววับของเขา

นานาเเอบคิดว่า เขาต้องแอบหัวเราะความมึนๆของเธอแน่ๆ

ทำอาหารยังลืมใส่เกลือ

กินข้าวเสร็จ นานาก็เก็บของบนโต๊ะ หลังจากนั้นเธอก็เห

บทที่ 139 วิธีแก้ปัญหาของเขา

นานามองไปทางทิวเเล้วยื่นโทรศัพท์ให้เขา “คุณดู!นักข่าวพวกนี้ไม่มีจิตสำนึกเลยจริงๆ ฉันไม่ได้ไปสร้างเวรกรรมให้พวกเขาซะหน่อย ทำไมต้องเขียนถึงฉันขนาดนี้ด้วย?”ทิวเห็นเพียงแค่หัวข้อ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ดูข้อความใต้ภาพ นักข่าวพวกนี้ต้องการที่จะหลี่กเลี่ยงชื่อของเ