บทที่ 134 บังคับให้เธอลาออก

“ไม่เป็นไรหรอก เธอเอากรรไกรมาตัดผ้าพันแผลออกเลย” ทิวพูดอย่างไม่ได้สนใจอะไร ขณะเดียวกันก็บอกตำแหน่งที่วางกล่องยากับเธอ

นานารีบไปหยิบกล่องยามาแล้วนั่งลงข้าง ๆ เขา เธอตัดผ้าพันแผลออกอย่างเบา ๆ พยายามไม่ให้เขารู้สึกเจ็บ ถึงแม้ว่าคิ้วของเขาจะไม่ได้ขมวดเข้าหากัน แต่คิ้วของเธอ

บทที่ 135 อนุญาตให้เธอคิดถึงได้แต่เขาเท่านั้น

“นานา ถ้าไม่มีเธอแล้วฉันจะเป็นอย่างไรเนี่ย?” ฟิวทานเกี๊ยวร้อน ๆ พลางหันมาพูดติดตลกกับเธอ

นานาตกใจเล็กน้อย เธอมองเขาแล้วเอ่ยปากว่า “ถ้าหากว่าไม่มีฉัน นายก็ต้องใช้ชีวิตให้ดีกว่านี้ ไปจ้างผู้ช่วยให้มาดูแลเรื่องอาหารของนายทั้งสามมื้อเลย”

“แต่ฉันไม่อยากได

บทที่ 136 หลงกลอีกแล้ว

ทิวอึ้งสักพัก ผู้หญิงคนนี้ไม่อยากได้เงินจริงๆหรอ?

“หรือว่าเงินที่ฉันให้มันน้อยไป?” ทิวไม่เชื่อว่าเธอว่าเป็นคนที่ไม่อยากได้เงิน

นานามองเขาด้วยสายตาที่จริงจังทันที “เปล่า ฉันแค่รู้สึกว่าแค่กินอยู่กับนายก็พอแล้ว ฉันไม่ต้องการเงินเดือน อีกอย่างการ ดูแลเด็กก็เป็นหน้าที่ของฉัน