บทที่ 133 เขาหึง

“เธอไปไหนมา?” เขากระซิบถามเธออย่างร้อนใจที่บริเวณข้าง ๆ ใบหูของเธอ

ร่างกายของนานานิ่งทื่อไป เธอไม่ชินกับการถูกเขากอดแบบนี้เลย แล้วที่สำคัญ ฟิวก็กอดเธอแน่นมากเสียจนเธอจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว

บนรถ

“ว้าว” ลมและฟ้าส่งเสียงร้องออกมาอย่างตื่นเต้น พวกเขานึกไม่ถึงเลยว่าอาฟิวจะมากอดมามี้

บทที่ 134 บังคับให้เธอลาออก

“ไม่เป็นไรหรอก เธอเอากรรไกรมาตัดผ้าพันแผลออกเลย” ทิวพูดอย่างไม่ได้สนใจอะไร ขณะเดียวกันก็บอกตำแหน่งที่วางกล่องยากับเธอ

นานารีบไปหยิบกล่องยามาแล้วนั่งลงข้าง ๆ เขา เธอตัดผ้าพันแผลออกอย่างเบา ๆ พยายามไม่ให้เขารู้สึกเจ็บ ถึงแม้ว่าคิ้วของเขาจะไม่ได้ขมวดเข้าหากัน แต่คิ้วของเธอ

บทที่ 135 อนุญาตให้เธอคิดถึงได้แต่เขาเท่านั้น

“นานา ถ้าไม่มีเธอแล้วฉันจะเป็นอย่างไรเนี่ย?” ฟิวทานเกี๊ยวร้อน ๆ พลางหันมาพูดติดตลกกับเธอ

นานาตกใจเล็กน้อย เธอมองเขาแล้วเอ่ยปากว่า “ถ้าหากว่าไม่มีฉัน นายก็ต้องใช้ชีวิตให้ดีกว่านี้ ไปจ้างผู้ช่วยให้มาดูแลเรื่องอาหารของนายทั้งสามมื้อเลย”

“แต่ฉันไม่อยากได