ตอนที่ 76

ลั่วมั่นสวมชุดเดรสราตรีสีไวน์แดงชุดหนึ่ง เส้นผมสีดำขลับจัดแต่งเป็นทรงไว้ด้านหลังศีรษะอย่างสวยงาม เครื่องประดับเพชรส่องประกาย แค่เห็นก็รู้แล้วว่ามูลค่าไม่เบา โดยเฉพาะออร่าบนร่างกาย ไม่ใช่คนที่จะนำมาเปรียบเทียบกับหญิงสาวที่แต่งหน้าปะแป้งในร้านเหล้าแห่งนี้ได้

สายตาของชายหนุ่มเข้มขึ้นหลายส่วน

ตอนที่ 77

จะว่าไปแล้ว ตอนที่เธอได้รู้จักกับเฟิงเฉิน ยังไม่มีเวินน๋อนคนนี้

เมืองเจียงจะว่าเล็กก็ไม่เล็ก จะว่าใหญ่ก็ไม่ใหญ่ คนในแวดวงนี้มากน้อยอย่างไรล้วนมีความสัมพันธ์ปะปนกันไป เธอยังจำเหตุการณ์ที่พบกันเป็นครั้งแรกได้อย่างชัดเจน นั่นคือห้าปีก่อน เธอเพิ่งกลับมาจากการศึกษาที่อเมริกา งานเลี้ยงรับรองที่เ

ตอนที่ 78

น้ำเสียงเจือความสนิทสนมของชายหนุ่มทำให้ลั่วมั่นคิ้วขมวด แต่กลับไม่สะดวกที่จะแสดงอาการอะไรออกมา จึงควักกระเป๋าเงินออกมา ยื่นธนบัตรชำระเงินให้กับบาร์เทนเดอร์ปึกหนึ่ง ตอบอย่างไม่ยินดียินร้ายว่า

“ขอบคุณสำหรับคำเตือน ฉันอยากจะอยู่เงียบๆคนเดียวสักพัก”

ชายหนุ่มไม่เขยิบเข้ามาใกล้มากกว่านี้อย่างรู้