ตอนที่ 259

หลังจากนั้นครึ่งเดือนติด เฟิงเฉินล้วนออกจากบ้านแต่เช้า และกลับมาในตอนดึก แต่ลั่วมั่นกลับไม่เคยได้พบหน้าเลย ล้วนแต่ฟังจากคนรับใช้ ซึ่งไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ

“เมื่อวานคุณชายนำรังนกบำรุงร่างกายกลับมา ให้ตุ๋นน้ำแกงให้คุณผู้หญิงค่ะ”

“คุณชายบอกว่าภายในบ้านมีดอกไม้วางอยู่เล็กน้อยถึงจะน่ามองค่ะ”

“

ตอนที่ 260

“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องขอบคุณลูกแล้วนะ”

ลั่วมั่นลูบหน้าท้องแบนราบของตัวเองด้วยสีหน้าอ่อนโยน

เป็นอย่างที่คิดเอาไว้เลยว่า การได้พบหน้ากับเพื่อนฝูง พูดคุยกันสักประโยคสองประโยค แม้ว่าจะไม่สามารถแก้ปมที่อยู่ในใจได้ แต่สภาพจิตใจก็สงบมากขึ้น

เฟิงเฉินเข้าใจเธอ จึงไม่ได้หาคุณหมออะไรมาดูอาการป่วยเธอจริ

ตอนที่ 261

หลังจากที่เล่อสวี้มาหาแล้ว อารมณ์ของลั่วมั่นก็มั่นคงมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากนั้นทุกวัน ช่วงเวลาที่เฟิงเฉินกลับมาก็ยิ่งเป็นเวลามากขึ้น สามารถกินอาหารเย็นเป็นเพื่อนเธอได้ ตอนเช้ายังสามารถกินอาหารเช้าเป็นเพื่อนเธอจนเสร็จแล้วค่อยไป ทั้งสองคนล้วนไม่มีใครเอ่ยถึงเรื่องที่น่ากังวลใจในคืนวัน