ตอนที่ 232

“หลายปีมานี้ตระกูลลั่วได้รับข้อดีหลายอย่างจากตระกูลเฟิง คุณก็รู้ดี ฉันแค่ต้องการให้คุณเป็นผู้ช่วยที่ดีของเฉินเท่านั้น ไม่ต้องให้คุณถ่วงเขาทำให้เขาเสียหน้า คำขอร้องอย่างนี้ไม่มากไปใช่ไหม?”

เมื่อได้ยินคำนี้ สีหน้าลั่วมั่นค่อยๆ หม่นลง แต่กลับยังยืนยันว่า “ไม่มาก”

ลู่จิ่งจูบีบบังคับมากยิ่งขึ้

ตอนที่ 233

ช่วงเวลานี้เก้าโมงเช้าถึงห้าโมงเย็นเป็นช่วงเวลาชีวภาพ ทำให้ลั่วมั่นเคยชินกับการตื่นแปดโมงเช้า เมื่อล้างหน้าแปรงฟันไปได้สักครึ่งหนึ่งเงยหน้ามองตัวเองในกระจก จึงจะนึกถึงคำพูดของแม่สามีเมื่อคืนก่อนขึ้นมาได้กะทันหัน เธอหยุดทำงานแล้ว

ตื่นก็ตื่นแล้ว จะปีนกลับไปนอนได้ยังไง เดินลงไปวนที่ห้องครัวด

ตอนที่ 234

ข้าวมื้อนี้วันนี้ ในที่สุดก็ไม่ใช่แซนด์วิชแล้ว

หนึ่งสัปดาห์ก่อนหน้า ตอนที่เฟิงเฉินบอกให้เธอทำอาหาร ความจริงแล้วเธอตื่นเต้นนิดหน่อย พลิกสูตรอาหารต่างๆ มาหนึ่งสัปดาห์แล้ว กลับไปบ้านแม่ไปเรียนทำอาหารมาหลายอย่างจากแม่บ้าน วันนี้เป็นครั้งที่ลองทำด้วยตัวเองคนเดียว

ตัวเธอเองก็ไม่แน่ใจว่าอาหารเที