ตอนที่ 172

เฟิงเฉินหน้าตึง เป็นเรื่องนี้จริงๆ สินะ สุดท้ายก็ปิดบังคุณแม่ไม่ได้

“แม่ครับ ท่านรู้แล้วหรือ?”

“ไม่รู้คงยาก คุณนายใหญ่ตระกูลเฟิงมีปากเสียงกับคุณชายเพียงสองสามประโยคก็หนีออกนอกประเทศไปแล้ว ไม่กลับมาเลยครึ่งเดือน ต้องให้แกอัญเชิญด้วยตนเอง หากเรื่องนี้แพร่ออกไป จะเป็นยังไง?”

มีปากเสียงกันสอง

ตอนที่ 173

“ฉันไม่ได้อยากได้ตำแหน่งอะไร” น่าน่าสีหน้านิ่งขรึม ดวงตาแดงก่ำ “หลังจากที่คุณมาบรรยากาศของแผนกเราดีขึ้นมาก ไม่รู้สึกมาคุเหมือนแต่ก่อนแล้ว ทุกคนอยู่ด้วยกันอย่างมิตรภาพ ตั้งใจทำหน้าที่ของตนเอง เรื่องอะไรที่อยากจะให้คุณไปก็ให้คุณไปเลย คุณแม่ของท่านประธานเฟิงไม่มีเหตุผลเลย ฉันได้ข่าวว่าในอดีต

ตอนที่ 174

คราวนี้ยิ่งนึกถึงยิ่งรู้สึกถึงความเหนื่อยยากที่ผ่านมา เธอปล่อยโฮออกมาฉาดใหญ่อย่างหักห้ามไม่ได้

น้ำตาที่แตกพราก ลั่วมั่นยกแขนยกขาเช็ดน้ำตาอย่างพัลวัน แต่ก็ยังไม่ยอมหันหน้ากลับมา

เฟิงเฉินขมวดคิ้วแน่น ด้วยความไม่เข้าใจ เขาไม่คิดว่าคำปลอบใจของตนจะนำมาซึ่งน้ำตาที่เอ่อราวกับเขื่อนแตก ดังนั้นเขา