บทที่ 14

ตอนที่ 14

“คุณโยนของของหลัวแมนจีออกไปเหรอ?”

เสียงเยือกเย็นดังมาจากข้างหลังเธอ

เธอวางถ้วยน้ำชา และมองออกไป สายตาหยุดที่แขนของเขาที่ข้างตัวของหลัวแมนจี เธอเบนสายตากลับมา ด้วยสายตาที่สั่นเทา “ไม่ใช่ว่ามีคนทนไม่ไหวจนไปบอกคุณแล้วเหรอคะ? ยังจะถามฉันอีกทำไม?”

เฟิงเฉินหัวเราะเยาะ เสียงดังก้องอยู่ใ

บทที่ 15

ตอนที่ 15

อีกด้านหนึ่งห้องนอนใหญ่ที่อยู่ติดกัน

หลัวแมนจีสวมชุดลูกไม้สีดำเซ็กซี่อยู่บนเตียงสีกาแฟ เธอกัดริมฝีปากและส่งเสียงพึมพัมด้วยความสนุกสนานเป็นครั้งคราว

ตั้งแต่ต้นจนจบเธออยู่บนเตียงนี้คนเดียวตลอด

บนโซฟาไม่ไกลจากปลายเตียง เฟิงเฉินไม่แม้แต่เงยหน้าขึ้นมา ถือนิตยสารการเงินไว้ในมือ ดูอย่าง

บทที่ 16

ตอนที่ 16

“ฉัน……ขึ้นไปข้างบนก่อนนะคะ”

เธอบอกเสียงเรียบ คลำมุมโต๊ะจนถึงเก้าอี้ เธอไม่คิดจะอยู่ต่อ เมื่อเธอยกขา ก็เตะเข้ากับขาโต๊ะและอุทานออกมา ก่อนจะล้มลงเธอรีบคว้า “บางสิ่ง” ที่อยู่ใกล้ตัวเธอโดยไม่รู้ตัว

และ “บางสิ่ง” นั้น ก็ยื่นมือมาพยุงเธอด้วยเหมือนกัน

หลังจากที่เธอยืนได้แล้วถึงตระหนักได