ตอนที่ 127

เครื่องมือที่เย็นจัดสะท้อนแสงออกมา

“จับมือของเขาไว้ ” จ้าวเหินใส่ผ้าปิดปาก หลอดเข็มที่อยู่ในมือดูแหลมคมมาก

ลั่วมั่นพับแขนเสื้อของเฮ่าเฮ่าขึ้น ยกแขนเขาไปไว้บนเครื่องมือ พบว่าเด็กคนนี้ผอมมาก แค่กระดูกคั่นผิวหนังไว้ จริงๆตลอดทางที่มาเธอก็พบว่า เด็กคนนี้ผอมเกินไป

“จ้าวเหิน ใช้เส้นผมหรือน้ำลาย

ตอนที่ 128

เสียงเปิดประตูรับลมฤดูร้อนในกลางดึก เฟิงเฉินสาวเท้ายาวเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าลั่วมั่น จับจ้องเธอที่โอบรัดลูกสุนัขเอาไว้ในอ้อมกอดอยู่นาน

ราวกับเสียสติ เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงถือโทษ

“ดื่มไปแค่ไหนกันเนี่ย?”

“ไม่เท่าไหร่หลอก” ลั่วมั่นยกนิ้วมือขึ้น กระพริบตาปริบ “หนึ่งแก้ว”

“หนึ่งแก้ว? ใครให้เธอด

ตอนที่ 129

เวินน๋อนกล่าวโทษเสียงดังลั่น เหล่าคนที่เดินผ่านตามทางต่างให้ความสนใจ

ลั่วมั่นรู้สึกขายขี้หน้า เธอสีหน้าเปลี่ยนไปทันที เพียงแต่ต่อหน้าเฮ่าเฮ่าเธอไม่อาจพูดอะไรที่ฟังดูไม่ดีออกมาได้ จึงเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “ฉันเห็นว่าเฮ่าเฮ่าเป็นไข้ตัวร้อนเลยพาเขามาที่โรงพยาบาล อย่ามาส่อเสียดให้ร้ายกันหน่อยเ