บทที่ 103

ตอนที่ 103

ดวงตาของลั่วมั่นเบิกกว้างด้วยความตกใจ “เจ็ดขวบ?”

“ใช่” เฟิงเฉินพยักหน้าเบาๆ และทำมือวัดระดับอยู่ที่เอวตัวเอง “สูงประมาณนี้ได้ ในตอนนั้นก็คิดว่ามันค่อนข้างน่าสนใจอยู่เหมือนกัน”

“มันจะน่าสนใจได้อย่างไร?”

ลั่วมั่นไม่อยากจะเชื่อเลย ตอนที่ตัวเองอายุเจ็ดขวบ เธอยังวิ่งแข่งกับสุนัขที่ส

บทที่ 104

ตอนที่ 104

ในเวลากลางคืน วิลล่าจิ่นซิ่ว–

เฟิงเฉินไปจัดการกับเรื่องงานที่ห้องหนังสือแล้ว ส่วนลั่วมั่นนอนอยู่บนโซฟา

แม่บ้านหลีนำเกี๊ยวที่เหลือใส่ในช่องแช่แข็ง และทำความสะอาดถ้วยและจานบนโต๊ะด้วยรอยยิ้ม

“คุณชายและคุณหญิงไปเที่ยวที่ซีหลี่สนุกกันรึเปล่าคะ?”

“อืม ก็ดีค่ะ” ลั่วมั่นหน้าแดง

อันที่จ

บทที่ 105

ตอนที่ 105

ใบหน้าของลั่วมั่นหม่นลงเล็กน้อย มือก็ถือกล่องของขวัญแน่น

เสียงเหมือนแม่ค้าในตลาดอย่างนี้เป็นเสียงของคุณน้าอย่างไม่ต้องสงสัย

ประตูไม่ได้ปิดไว้ เธอเดินตรงเข้าไป และวางของไว้ที่โถงทางเดิน แม่ลั่วมั่นเห็นเธออย่างรวดเร็วและพูดอย่างรีบร้อน “มั่นมั่นกลับมาแล้วเหรอลูก แม่กำลังพูดถึงอยู