บทที่ 9

บทที่9

ในจุดนี้ หลินชิงเสว่กลับไม่ได้อยู่ในห้องทำงานลูกสาวเชื่อฟังมาก ไม่ได้ร้องไห้โวยวาย

สอง พ่อลูกสบตากัน ไม่ได้พูดคุยกันสักนิด บรรยากาศประหม่าอย่างบอกไม่ถูก

เด็กน้อยรู้สึกเบื่อ ก็หยิบตุ๊กตาขึ้นมา แล้วเล่นคนเอง

ถังเฉาจ้องมองลูกสาวเล่นอย่างมึนงง ไม่ว่าจะเป็นการเลี้ยงลูกยังไง แกล้งยังไงให้เ

บทที่ 10

บทที่10

เสียงร้องไห้ของถังเสี่ยวลี้ ก็เหมือนเข็มแหลมเป็นเล่มๆ ทิ่มแทงในใจหลินชิงเสว่ แล้วตัวของเธอก็สั่นไปด้วย

ส่วนถังเฉา ก็นิ่งยิ่งกว่าหุ่นไม้ไม่ขยับ เพราะถังเสี่ยวลี้นั้นกอดขาของเขาไว้แน่น

เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจน ไหล่ที่กระตุกของหนูน้อยในแต่ละครั้ง กระตุกอย่างรุนแรงจนกระทบจิตใจของเขามาก

บทที่ 11

บทที่11

การประมูลยังไม่เริ่มต้น แต่มีการจัดเตรียมสถานที่เสร็จเรียบร้อยแล้ว สถานที่ตรงกลางคือเวทีและจอขนาดใหญ่ ส่วนด้านล่างคือตำแหน่งที่นั่งของแต่ละบริษัท

บริษัทส่วนใหญ่มาถึงแล้ว ต่างก็เตรียมตัวประมูลอย่างตื่นเต้น มีแต่สองแม่ลูกหลินฉ่ายเวยคู่นี้ที่มีคนห้อมล้อมมากมาย

เสียงที่แสบแก้วหู มันสาม