บทที่ 10

บทที่10

เสียงร้องไห้ของถังเสี่ยวลี้ ก็เหมือนเข็มแหลมเป็นเล่มๆ ทิ่มแทงในใจหลินชิงเสว่ แล้วตัวของเธอก็สั่นไปด้วย

ส่วนถังเฉา ก็นิ่งยิ่งกว่าหุ่นไม้ไม่ขยับ เพราะถังเสี่ยวลี้นั้นกอดขาของเขาไว้แน่น

เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจน ไหล่ที่กระตุกของหนูน้อยในแต่ละครั้ง กระตุกอย่างรุนแรงจนกระทบจิตใจของเขามาก

บทที่ 11

บทที่11

การประมูลยังไม่เริ่มต้น แต่มีการจัดเตรียมสถานที่เสร็จเรียบร้อยแล้ว สถานที่ตรงกลางคือเวทีและจอขนาดใหญ่ ส่วนด้านล่างคือตำแหน่งที่นั่งของแต่ละบริษัท

บริษัทส่วนใหญ่มาถึงแล้ว ต่างก็เตรียมตัวประมูลอย่างตื่นเต้น มีแต่สองแม่ลูกหลินฉ่ายเวยคู่นี้ที่มีคนห้อมล้อมมากมาย

เสียงที่แสบแก้วหู มันสาม

บทที่ 12

บทที่12

หลังจากที่ถังเฉาพูดจบ เดิมสีหน้าหลินฉ่ายเวยที่โกรธอยู่เปลี่ยนเป็นอึ้งไปชั่วขณะ สามวินาทีผ่านไป สีหน้าเปลี่ยนเป็นไม่อยากจะเชื่อ พูดเสียงสูงขึ้นมา

“อะไร? นายบ้าไปแล้ว?”

แม้แต่โจวเหม่ยหยูนที่อยู่ข้าง ๆ ยังรู้สึกว่าถังเฉาพูดเพ้อเจ้อ

“ถังเฉา นายรู้ตัวหรือเปล่าว่านายกำลังพูดอะไรอยู่? การ