บทที่ 441

บทที่441

“คนบ้าดนตรี?”

ได้ยินข่าวนี้ถังเฉาก็ตกตะลึงไปพักหนึ่ง

เขาไม่ได้สั่งให้คนบ้าดนตรีมาเสียหน่อย

ตั้งแต่เขาปลดประจำการมาห้าปีก็ล้มเลิกชีชือไปแล้ว

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะสมัครใจจะติดตามตน แต่ถ้าหากไม่ถึงสถานการณ์ที่จำใจจะต้องทำละก็ ถังเฉาไม่มีทางไปหาพวกเขาแน่

“ใช่ค่ะ”

เฟิ่งหวงพูดอยู่ในโทรศัพท

บทที่ 442

บทที่442

“ประธานถัง ทำไมคุณถึงพูดแบบนี้ได้คะ?”

พอคำพูดนี้ของถังเฉาลั่นออกมา คิ้วโก่งของฟางหย่าก็ตั้งขึ้น พูดขึ้นด้วยความเดือดดาลเต็มใบหน้า

ตั้งแต่หลังจากได้รู้ว่าภรรยาของถังเฉาก็คือหลินชิงเสว่ ฟางหย่าก็ตัดใจอย่างถึงที่สุด

เพียงแค่คิดว่าต่อไปสามารถอยู่บริษัทเดียวกับถังเฉา ได้เจอหน้ากันทุกว

บทที่ 443

บทที่443

“ลูกชาย แกเป็นอะไรไป?”

สังเกตเห็นว่าสีหน้าของซือเหวินปินไม่ปกติ ซือฉี่เหิงก็เอ่ยถามด้วยความแปลกใจ

“พ่อครับ ผมไม่เป็นไร…”

มุมปากของซือเหวินปินฝืนยิ้มออกมา พูดด้วยสีหน้าพะอืดพะอม

นาทีนี้เขารู้สึกเพียงเสื้อผ้าได้เปียกเหงื่อเย็นชุ่มไปหมดแล้ว

อยู่โตมาขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจ