บทที่438

มองส่งถังเฉากับหลินชิงเสว่จากไป ซ่งหรูอี้มองดูสภาพที่พังพินาศไปทั่ว บ้านใหญ่ตระกูลซ่งที่มีศพเกลื่อนกลาดเต็มไปหมด มุมปากก็ปรากฏรอยยิ้มน้อย ๆ ออกมา

“ส่งคนมาเก็บกวาดเถอะ”

พูดประโยคนี้จบ ซ่งหรูอี้ก็กลับมาที่บ้านใหญ่อีกครั้ง

ซ่งหมิงเวยเห็นสภาพแล้วก็ผ่อนลมหายใจออกมาเบา ๆ

หลังจากผ่านคืนนี้ไป สถานภ

บทที่439

สิ่งที่โจวเหม่ยหยูนไม่ได้ค้นพบก็คือ ทุกการเคลื่อนไหวของเธอล้วนอยู่ในสายตาของถังเฉาทั้งหมด

ถังเฉามองส่งเธอขึ้นรถคันหนึ่งไป แล้วยิ้มขึ้นมาอย่างเย็นชา

หลินฉ่ายเวยที่อยู่ข้างหลังใบหน้าซีดเผือด

“ตามไป ผมอยากจะดูซิว่าเบื้องหลังของเธอยังมีใครอยู่”

ถังเฉายิ้มเย็นพูดกับเถี่ยเมี่ยนและหงโฝ

รถยนต์เหยีย

บทที่440

แต่บางเรื่องเราก็ไม่มีไฟล์แล้วเหมือนกัน

ที่จริงแล้วตั้งแต่ตอนที่เธอหนีเอาชีวิตรอดออกมา เธอก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

เพราะว่ามันง่ายมากจริง ๆ ง่ายจนไม่เหมือนการคุมขัง

เศษกระจกที่อยู่บนพื้น บันได หน้าต่างที่หนีรอดออกมา ดูเหมือนว่าตั้งใจจะเตรียมมาเพื่อเธออย่างไรอย่างนั้น

แต่ในตอนนั้นโจวเ