บทที่ 309

บทที่309

“หยุด!”

ชายที่มีรอยแผลเป็นพาลูกน้องไล่ตามไปไม่กี่ก้าว ก็แผดเสียงออกมา จู่ๆ คนสามสิบกว่าคนก็ชะงักไปและมองไปข้างหน้าอย่างอึ้งๆ

ถังเฉาเดินออกไปไกลแล้ว แต่มีผู้หญิงสวมชุดหนัง รูปร่างบอบบางและดูเย็นชากำลังเดินเข้ามาหาพวกเขา

ความแหลมคมของรองเท้าส้นสูงหนังเหมือนมีดที่กำลังกรีดลงบนหัวใจข

บทที่ 310

บทที่310

“หลินโป๋หลาย!”

เมื่อเห็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาที่ยืนพิงประตูอยู่ สีหน้าของหลินชิงเสว่ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

แต่ไม่นานสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นเฉยเมย จากนั้นจึงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

ถ้าถังเฉาอยู่ที่นี่ เขาไม่ปล่อยหลินโป๋หลายไว้แน่

เพราะว่าเขาพูดว่าต้องการแยก

บทที่ 311

บทที่311

ชั้นหนึ่งของปราสาท คนกลุ่มหนึ่งรวมตัวเข้ามาอยู่ด้วยกัน

ตำแหน่งตรงกลางสุดก็คือหลินโป๋หลายกับหลินอิ่นบิดาของเขา รวมทั้งหญิงมีอายุที่ยังมีเสน่ห์ดึงดูดคนหนึ่ง

เพียงแต่ว่าทุกคนล้วนมีสีหน้ากังวลเต็มทั้งใบหน้า

หลินหยวนผิง อารองของหลินชิงเสว่เอ่ยขึ้นอย่างฉับพลัน “พวกเราปิดบังความจริงกับผ