ตอน 307
อำนาจและทรัพย์สมบัติ
บทที่307
แต่บางเรื่องเราก็ไม่มีไฟล์แล้วเหมือนกัน
ระยะทางจากเมืองหมิงจูมาเยี่ยนจิงใช้เวลาประมาณสามชั่วโมง เครื่องบินลงจอดที่สนามบินเยี่ยนจิงตอนเที่ยง
ถังเฉาอุ้มถังเสี่ยวลี้และเดินออกมาพร้อมกับหลินชิงเสว่ หลินจ้าวหยูน เยี่ยนจิงที่เข้าช่วงฤดูใบไม้ร่วง แสงแดดไม่ร้อนเท่าไร กลับกันมันรู้สึกเย็นสบายมากกว่า
ตอน 308
บทที่308
ชายที่ลงมาจากรถตู้ปิดบังใบหน้าเอาไว้ พวกเขาฝึกมาอย่างดี ตั้งแต่ลงรถจนจับตัวหลินชิงเสว่ ใช้เวลาไม่ถึงสองวินาที
หลินจ้าวหยูนที่ยืนอยู่ข้างๆ ยืนมองอย่างมึนงง เมื่อเธอตั้งสติได้ สีหน้าของเธอซีดเผือด เธอตะโกนออกมาว่า “พี่!”
คนที่อยู่รอบๆ ไม่เห็นว่ามีผู้หญิงโดนลักพาตัวกลางวันแสกๆ และพากันหันมามอง
ตอน 309
บทที่309
“หยุด!”
ชายที่มีรอยแผลเป็นพาลูกน้องไล่ตามไปไม่กี่ก้าว ก็แผดเสียงออกมา จู่ๆ คนสามสิบกว่าคนก็ชะงักไปและมองไปข้างหน้าอย่างอึ้งๆ
ถังเฉาเดินออกไปไกลแล้ว แต่มีผู้หญิงสวมชุดหนัง รูปร่างบอบบางและดูเย็นชากำลังเดินเข้ามาหาพวกเขา
ความแหลมคมของรองเท้าส้นสูงหนังเหมือนมีดที่กำลังกรีดลงบนหัวใจของทุกคน พวก