บทที่280

คำพูดอันเฉยเมยและเย็นชาดังขึ้นมา รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวเหม่ยหยูนหายไปทันที เธอมองถังเฉาที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาที่คาดไม่ถึง

แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเฉยเมยและเย็นชา ในสายตาของเขา กรรไกรอันแหลมคมเป็นเหมือนของเล่นชิ้นหนึ่ง เขาไม่สนใจมันสักนิด เขาเอาแต่จ้องไปที่โจวเหม่ยหยูน

“ถังเฉา!”

เธอตวาดอ

บทที่281

ระหว่างทางกลับ ถังเฉาขับรถอยู่ ส่วนหลินชิงเสว่กลับเหม่อลอยมองดูบรรยากาศสองข้างทาง

แสงจันทร์สว่างสดใส ส่องลงบนใบหน้าของเธอ ทำให้ใบหน้าของเธอสว่างวาบและมืดลง เหมือนดั่งภาพฝัน

“ยังคิดถึงเรื่องเมื่อกี้อยู่หรอ?”

ถังเฉาเอียงหัวแล้วถามด้วยรอยยิ้ม

หลินชิงเสว่เงียบไปสักพัก แล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น

บทที่282

ต่างคนต่างมุมมอง คนที่ฉลาดไม่มีทางแพ้ให้คนๆเดียวเป็นครั้งที่สอง

ซ่งเทียนซานขู่ว่าจะฆ่าถังเฉา กลับกลายเป็นว่าเขากลายเป็นคนพิการซะเอง ต่งอี้สิงที่คิดว่าตัวเองควบคุมถังเฉาได้ ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายจะตายอย่างอนาถ เสิ่นชิงหยุนมองดูพวกเขาสู้กันแล้วค่อยไปแย่งชิงความสำเร็จจากทั้งสองฝ่าย สุดท้ายได้ใช้ท