บทที่278

หลินชิงเสว่ยังยืนอยู่ที่เดิม รอยยิ้มบนหน้าของเธอชะงักลง

สีหน้าของถังเฉาเย็นชาขึ้นมาทันที เขาเดินเข้าไปหาหลินชิงเสว่แล้วใช้สายตาบอกเธอ

หลินชิงเสว่ควบคุมอารมณ์และตามโจวเหม่ยหยูนไป เธอยื่นถุงที่อยู่ในมือให้โจวเหม่ยหยูน

“แม่ นี่เป็นชุดเครื่องสำอางที่ฉันสั่งจองมาให้จากต่างประเทศ…”

พรึ่บ

หลินชิงเ

บทที่279

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้”

โจวเหม่ยหยูนนั่งอยู่บนเตียง เธอใช้มือทึ้งผมที่พันกันยุ่งเหยิง แววตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เพราะความหวาดกลัวนี้ ทำให้ตัวเธอสั่นไปหมด เธอหยิบมือถือที่หล่นอยู่บนพื้นขึ้นมาอีกครั้ง “แกหลอกฉัน แกกำลังหลอกฉัน! คนที่แกพูดถึงมันตายไปตั้งนานแล้ว!”

ใบหน้าของเธอบิดเบี

บทที่280

คำพูดอันเฉยเมยและเย็นชาดังขึ้นมา รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวเหม่ยหยูนหายไปทันที เธอมองถังเฉาที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาที่คาดไม่ถึง

แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเฉยเมยและเย็นชา ในสายตาของเขา กรรไกรอันแหลมคมเป็นเหมือนของเล่นชิ้นหนึ่ง เขาไม่สนใจมันสักนิด เขาเอาแต่จ้องไปที่โจวเหม่ยหยูน

“ถังเฉา!”

เธอตวาดอ