บทที่259

ภาพที่ท่านดาบตาบอดโดนถีบกระเด็นทีหนึ่ง ฝังลงลึกอยู่ในหัวสมองของเสิ่นป้านซานและเสิ่นชิงหยุน ทำให้จิตใจพวกเขาสั่นรุนแรง หัวใจเต้นรัว สยองขวัญจนหดไปทั้งตัวแบบยากจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้

ท่านดาบตาบอดมีชื่อเสียงมายาวนาน เป็นนักพเนจรชื่อดังผู้มีฝีมือดี เพื่อจ้างเขาลงมือ เสิ่นป้านซานยอมติดหนี้บุญ

บทที่260

เฟิ่งหวงตอบรับ จากนั้นเดินออกมาแบบหน้าตาไร้ความรู้สึก ดวงตาแดงเลือดจ้องหงโฝเหมือนเป็นเหยื่อตัวหนึ่งตั้งแต่ต้นจนจบ

ท่าทีดูถูกคนอื่นก่อนหน้านั้นของหงโฝ เดิมทำให้เฟิ่งหวงหงุดหงิดในใจ เหยียดหยามเธอไม่เป็นไร แต่ว่าไม่สามารถเหยียดหยามรองหัวหน้าได้

ยิ่งไปกว่านั้นหล่อนยังกินทั้งสองทาง หลังเสร็จภารก

บทที่261

ดวงตาของหงโฝที่เต็มไปด้วยความงดงาม เวลานี้ดูตกใจและหวาดกลัว ลูกตาหดฉับพลัน ไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย

หล่อนสามารถสัมผัสได้ถึงมีดที่ขวางบนคอ กำลังแพร่ความหนาวเย็นที่มีเฉพาะในโลหะออกมา แม้กระทั่ง หล่อนยังไม่กล้ากลืนน้ำลายสักอึกเดียว กลัวว่าในช่วงที่กลืนน้ำลายลงไป อาจจะถูกปาดลำคอขาดไป

ขณะมองเหตุ