บทที่23

ตอนนั้นเองที่ผู้คนเพิ่งรู้สึกตัว ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายรักษาความปลอดภัยของเรือสำราญเพิร์ลวัน หรือจะบอดี้การ์ดของซ่งเทียนซาน พวกเขาพากันลงแม่น้ำเพื่อช่วยชีวิต

หลินฉ่ายเวยกลับมาอยู่ตรงหน้าถังเฉา ใบหน้าแดงก่ำ “จบแล้วๆ คุณโยนซ่งเทียนซานของตระกูลซ่งลงแม่น้ำหมิงจู ตระกูลซ่งจะไม่ปล่อยพวกเราไปแน่ คุณนี่เป

บทที่24

ทันทีที่ประโยคนี้ออกมา ทุกคนในงานแต่งหน้าถอดสี เซียกางและซ่งเทียนซานหัวเราะด้วยเสียงเยาะเย้ย

เหล้าเหมาไถขวดหนึ่งที่มีดีกรี56เปอร์เซ็นต์ ไม่ว่าจะคอแข็งแค่ไหน ดื่มหมดก็รับไม่ไหว นับประสาอะไรกับพี่เซียที่เคยชินกับการดื่มไวน์แดง ดื่มหนึ่งขวดลงไป อาจทำให้กระเพาะรั่ว?

นี่คือการฆาตกรรม!

“พี่เซีย ไม

บทที่25

เสียงตะโกนของเถ่จู้ ราวกับเสียงฟ้าร้อง ทำให้มีเสียงดังอยู่ในแก้วหูทุกคน

ไม่เพียงเซียกางเท่านั้นที่ตะลึง ซ่งเทียนซานก็ตะลึงเช่นกัน และหลินฉ่ายเวย โจวเหม่ยหยูน หลินเจิ้นสง และในที่เกิดเหตุทุกคนต่างตะลึงเช่นกัน

ซ่งเทียนซานมีเหงื่อเม็ดใหญ่ไหลออกจากหน้าผาก สีหน้าลำบากใจ จิตวิทยาของความหวาดกลัวได้