บทที่22

ฝ่ายรักษาความปลอดภัยที่สวมชุดขาวของเรือสำราญเพิร์ลวัน เทียบกับคนชุดดำที่อยู่ด้านหลังของซ่งเทียนซาน

“ผู้จัดการจ้าว คุณจะหยุดผมหรอ?”

ซ่งเทียนซานก้าวไปข้างหน้าช้าๆ มองไปที่ผู้จัดการจ้าวด้วยสายตาที่เศร้าหมอง “เรือสำราญเพิร์ลวัน คุณยังอยากจะเปิดที่หมิงจูอีกต่อไปไหม?”

ขณะนี้ผู้จัดการจ้าวตกอยู่ภายใ

บทที่23

ตอนนั้นเองที่ผู้คนเพิ่งรู้สึกตัว ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายรักษาความปลอดภัยของเรือสำราญเพิร์ลวัน หรือจะบอดี้การ์ดของซ่งเทียนซาน พวกเขาพากันลงแม่น้ำเพื่อช่วยชีวิต

หลินฉ่ายเวยกลับมาอยู่ตรงหน้าถังเฉา ใบหน้าแดงก่ำ “จบแล้วๆ คุณโยนซ่งเทียนซานของตระกูลซ่งลงแม่น้ำหมิงจู ตระกูลซ่งจะไม่ปล่อยพวกเราไปแน่ คุณนี่เป

บทที่24

ทันทีที่ประโยคนี้ออกมา ทุกคนในงานแต่งหน้าถอดสี เซียกางและซ่งเทียนซานหัวเราะด้วยเสียงเยาะเย้ย

เหล้าเหมาไถขวดหนึ่งที่มีดีกรี56เปอร์เซ็นต์ ไม่ว่าจะคอแข็งแค่ไหน ดื่มหมดก็รับไม่ไหว นับประสาอะไรกับพี่เซียที่เคยชินกับการดื่มไวน์แดง ดื่มหนึ่งขวดลงไป อาจทำให้กระเพาะรั่ว?

นี่คือการฆาตกรรม!

“พี่เซีย ไม