บทที่190

ในอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ หลินจ้าวหยูนร้องไห้หนักมากและเธอก็รู้สึกผิดอย่างมาก

อย่างไรก็ตามถังเฉาไม่ได้ตั้งใจฟังสิ่งที่เธอพูดมาในภายหลังอีกต่อไป

เพราะเมื่อหลินจ้าวหยูนพูดคำว่า ‘เสี่ยวลี้หายตัวไปแล้ว’ ลูกศิษย์ของถังเฉาก็หดตัวลงอย่างรวดเร็ว และเขาก็สูญเสียสมาธิไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

ฝนตกกระหน่ำใ

บทที่191

เสียงพูดที่จืดชืด ออกมาพร้อมกับความอาฆาตพยาบาท เฟิ่งหวงตัวสั่นอย่างรุนแรง และดวงตาหดตัวแล้วมองถังเฉาด้วยสีหน้ายากที่จะเชื่อ

การย้ายกองกำลังหนึ่งแสนคน เป็นการเคลื่อนไหวที่ใหญ่เลยนะ

แต่เมื่อนึกถึง เสี่ยวลี้ถูกอุ้มไป แววตาของเฟิ่งหวงก็ปรากฏความเย็นชา

เสี่ยวลี้เป็นเพียงเด็กห้าขวบที่น่ารัก เป็นเ

บทที่192

เฟิ่งหวงที่ได้ยินคำพูดของหลี่เถ่ ได้ปรากฏสีหน้าที่เป็นห่วง: “รองหัวหน้า หรือเรายังไม่ต้องกดดันคนร้ายมากเกินไป เพราะชีวิตของเสี่ยวลี้สำคัญกว่า…..”

ถังเฉาพยักหน้า และสั่งให้หลี่เถ่อย่าไปกดดันคนร้ายมากเกินไป ทุกอย่างต้องคำนึงถึงชีวิตและความปลอดภัยของเสี่ยวลี้เป็นอันดับแรก

พูดจบ สีหน้าของถังเฉา