บทที่ 120

บทที่120

เฉินอวี่เฉิงเลิกคิ้วทันควัน เขารีบเดินไปหยิบโทรศัพท์และกดรับสาย

แต่ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไร เขาก็ได้ยินเสียงอีกฝ่ายดังขึ้นเสียก่อน

[หลินเช่อ นี่ฉันจะทำยังไงดี ฉันโทรไปหาอีตาโจวหมินฮั่นเวรนั่น พอมาตอนนี้ครอบครัวของหมอนั่นเลยลากฉันมาสถานีตำรวจ ถ้าฉันโทรบอกพ่อล

บทที่ 121

บทที่121

เฉินโยวหรานรีบปล่อยมือทันที หญิงสาวทำปากยื่นพลางมองเฉินอวี่เฉิงที่กำลังทำหน้าเหมือนจะตำหนิเธอ

เฉินอวี่เฉิงสั่งให้เธอขึ้นรถเพื่อที่เขาจะได้ไปส่งเธอที่บ้าน

“คราวหน้าก็อย่าโง่ให้ใครเขาหลอกเอาได้อีกล่ะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอต้องหาทางเป็นคนควบคุมสถานการณ์ให้ได้ส

บทที่ 122

บทที่122

หลินเช่อหันไปมองเพื่อนผู้ไร้กาลเทศะของตัวเอง นี่หล่อนไม่อายบ้างหรือไงถึงได้อวยเขาเสียมากมายขนาดนั้นเพียงเพราะเรื่องแค่นี้น่ะ

แต่ถึงกระนั้นหลินเช่อก็ไม่รู้เหมือนกันว่าวันนี้กู้จิ้งเจ๋อเกิดใจดีอะไรขึ้นมา หรือว่าเกิดจะถูกอกถูกใจเฉินโยวหรานเข้าแล้ว เขาถามขึ้นว่า “ว่าแต่หลัง