บทที่ 119

บทที่119

ไม่ช้าหลินเช่อก็เดินกลับเข้ามา

เมื่อเห็นว่าเฉินอวี่เฉิงหายตัวไปแล้ว เธอจึงถามขึ้นด้วยความสงสัยว่า “นี่หมอเฉินกลับไปแล้วเหรอคะ”

แต่แล้วเธอก็มองเห็นกู้จิ้งเจ๋อกำลังพินิจดูเธออยู่อย่างตั้งอกตั้งใจ สายตาของเขาลึกล้ำและดื่มด่ำราวกับว่ามีบางอย่างอยู่บนตัวเธอ เป็นสา

บทที่ 120

บทที่120

เฉินอวี่เฉิงเลิกคิ้วทันควัน เขารีบเดินไปหยิบโทรศัพท์และกดรับสาย

แต่ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไร เขาก็ได้ยินเสียงอีกฝ่ายดังขึ้นเสียก่อน

[หลินเช่อ นี่ฉันจะทำยังไงดี ฉันโทรไปหาอีตาโจวหมินฮั่นเวรนั่น พอมาตอนนี้ครอบครัวของหมอนั่นเลยลากฉันมาสถานีตำรวจ ถ้าฉันโทรบอกพ่อล

บทที่ 121

บทที่121

เฉินโยวหรานรีบปล่อยมือทันที หญิงสาวทำปากยื่นพลางมองเฉินอวี่เฉิงที่กำลังทำหน้าเหมือนจะตำหนิเธอ

เฉินอวี่เฉิงสั่งให้เธอขึ้นรถเพื่อที่เขาจะได้ไปส่งเธอที่บ้าน

“คราวหน้าก็อย่าโง่ให้ใครเขาหลอกเอาได้อีกล่ะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอต้องหาทางเป็นคนควบคุมสถานการณ์ให้ได้ส