บทที่ 104

บทที่104

เมื่อหลินเช่อลืมตาตื่นขึ้นในเช้าวันถัดมา ในหัวของเธอก็เต็มไปด้วยความสับสนงุนงงอย่างหนัก

ขณะที่เธอพยายามนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก่อน หญิงสาวก็พลันหันไปเห็นว่าดวงอาทิตย์ขึ้นสูงมากแล้วบนท้องฟ้า และเธอกำลังนอนอยู่บนวงแขนนิ่มๆ ของใครบางคน

เมื่อทำท่าจะนึก

บทที่ 105

บทที่105

กู้จิ้งเจ๋อรีบเดินเข้ามาใกล้ สีหน้าของเขาเคร่งเครียดทีเดียวขณะพยายามดึงหลินเช่อให้ออกห่างจากกล่องพัสดุ

“ถ้าเธอไม่รู้ว่ามันคืออะไร แล้วทำไมถึงได้กล้าเปิดกล่องโดยไม่ระวังอย่างนี้ล่ะ”

หลินเช่อหันมองหน้าชายหนุ่มอย่างประดักประเดิด “ก็ฉันคิดว่าเป็นเฉินโยวหรานส่งมาน

บทที่ 106

บทที่106

กู้จิ้งเจ๋อคว้ามือเธอไว้ก่อนที่จะค่อยๆ ปล่อยลง

ถ้าหากมันเป็นเพียงแค่ความต้องการตามธรรมชาติ แล้วทำไมความรู้สึกเหล่านั้นมันถึงหายไปหมดเมื่อเขาได้ยินเธอพูดแบบนั้นล่ะ

เขามองเธอและบอกว่า “ฉันขอโทษ ถ้าเธอไม่ต้องการ ฉันก็จะไม่บังคับเธอ”

เขาไม่เคยคิดถึงเรื่อ