บทที่ 103

บทที่103

ด้วยอยากอาศัยรถฟรีกลับบ้าน เฉินโยวหรานจึงตัดสินใจว่าจะไม่ชวนเขาทะเลาะและยอมขึ้นรถอย่างสงบเสงี่ยม ไม่ช้าเธอก็ถึงบ้าน

ขณะลงจากรถ เธอก็หันไปทำหน้าล้อเลียนใส่เขาแล้วพูดว่า “งานคนรับใช้ของนายอาจจะทำให้มีรถกับเงินก็จริง แต่นายก็ยังต้องเป็นคนมาส่งฉันกลับบ้านอยู่ดีนั่นแหละน่า

บทที่ 104

บทที่104

เมื่อหลินเช่อลืมตาตื่นขึ้นในเช้าวันถัดมา ในหัวของเธอก็เต็มไปด้วยความสับสนงุนงงอย่างหนัก

ขณะที่เธอพยายามนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก่อน หญิงสาวก็พลันหันไปเห็นว่าดวงอาทิตย์ขึ้นสูงมากแล้วบนท้องฟ้า และเธอกำลังนอนอยู่บนวงแขนนิ่มๆ ของใครบางคน

เมื่อทำท่าจะนึก

บทที่ 105

บทที่105

กู้จิ้งเจ๋อรีบเดินเข้ามาใกล้ สีหน้าของเขาเคร่งเครียดทีเดียวขณะพยายามดึงหลินเช่อให้ออกห่างจากกล่องพัสดุ

“ถ้าเธอไม่รู้ว่ามันคืออะไร แล้วทำไมถึงได้กล้าเปิดกล่องโดยไม่ระวังอย่างนี้ล่ะ”

หลินเช่อหันมองหน้าชายหนุ่มอย่างประดักประเดิด “ก็ฉันคิดว่าเป็นเฉินโยวหรานส่งมาน