บทที่78

โม่ฮุ่ยหลิงมองอีกฝ่ายด้วยสายตาร้อนรน เธอกัดฟันแล้วคว้าแจกันที่อยู่ใกล้มือปามันลงพื้นจนแตกเป็นเสี่ยงๆ ก่อนจะก้มลงหยิบเศษกระเบื้องและเฉือนเข้าที่ข้อมือตัวเอง…”

“ฮุ่ยหลิง นี่เธอ…” เขาพยายามจะคว้าเศษกระเบื้องในมือเธอ แต่ก็ช้าเกินกาล คมกระเบื้องปาดโดนเข้าผิวเนื้อตรงข้อมือไปเสียแล้ว

บทที่79

ตกกลางคืน

กู้จิ้งเจ๋อรอจนกระทั่งสามทุ่ม แต่หลินเช่อก็ยังไม่กลับบ้าน

ที่คฤหาสน์ตระกูลกู้ สาวใช้กำลังเดินว่อนกันไปทั่วบ้าน เมื่อพวกเธอเห็นหน้าฉินเฮ่าที่เพิ่งเดินทางกลับมาจากกัมพูชาเข้า ทุกคนก็ยิ้มกว้างพลางบอกสั้นๆ ว่า “ท่านอยู่ข้างในแน่ะ”

ฉินเฮ่าพยักหน้ารับรู้และร

บทที่80

กู้จิ้งเจ๋อสาวเท้าเข้ามาหาเธอพลางมองด้วยสายตากังขาเป็นที่ยิ่ง “เธอเป็นอะไรหรือเปล่าน่ะ”

หลินเช่อยังคงจ้องมองตรงนั้นไม่วางตา จนกระทั่งถูกเรียกนั่นแหละจึงสะดุ้งรู้สึกตัว

ตอนนี้หน้าเธอแดงไปจนยันใบหูแล้ว

หญิงสาวรีบตั้งสติเก็บอาการ แสร้งทำเป็นกำลังมองไปข้างหน้า