บทที่77

หลินเช่อรีบพยายามควบคุมตัวเองให้เป็นปกติ “คุณจะทำอะไรคะ…”

กู้จิ้งเจ๋อยืนขึ้นแล้วสมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ “ทำไมล่ะ ก็แค่ออกไปกินข้าวข้างนอก ฉันรู้จักร้านที่มีเชฟจากฝรั่งเศสมาเปิด อาหารของเขาเป็นแบบต้นตำรับของแท้เลย ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสิ เดี๋ยวฉันจะพาไปลองชิม”

“อ่า…เอ้อ โอเคค่ะ

บทที่78

โม่ฮุ่ยหลิงมองอีกฝ่ายด้วยสายตาร้อนรน เธอกัดฟันแล้วคว้าแจกันที่อยู่ใกล้มือปามันลงพื้นจนแตกเป็นเสี่ยงๆ ก่อนจะก้มลงหยิบเศษกระเบื้องและเฉือนเข้าที่ข้อมือตัวเอง…”

“ฮุ่ยหลิง นี่เธอ…” เขาพยายามจะคว้าเศษกระเบื้องในมือเธอ แต่ก็ช้าเกินกาล คมกระเบื้องปาดโดนเข้าผิวเนื้อตรงข้อมือไปเสียแล้ว

บทที่79

ตกกลางคืน

กู้จิ้งเจ๋อรอจนกระทั่งสามทุ่ม แต่หลินเช่อก็ยังไม่กลับบ้าน

ที่คฤหาสน์ตระกูลกู้ สาวใช้กำลังเดินว่อนกันไปทั่วบ้าน เมื่อพวกเธอเห็นหน้าฉินเฮ่าที่เพิ่งเดินทางกลับมาจากกัมพูชาเข้า ทุกคนก็ยิ้มกว้างพลางบอกสั้นๆ ว่า “ท่านอยู่ข้างในแน่ะ”

ฉินเฮ่าพยักหน้ารับรู้และร